خاک شناسی-آلودگی خاک -آلودگی هوا- دستورکارخاکشناسی


+ مفهوم و ویژگی‌های زیست ردیابی

دانلود فایل

بر حسب تعریف زیست ردیابی عبارت است استفاده از موجودات زنده (گیاهان و جانوران) برای بررسی نوع و غلظت آلاینده‌ها در محیط زیست این روش ساده و کم هزینه بوده و برای بررسی مقدار و نوع آلودگی در هوا،‌ آب و خاک در بسیاری از کشورهای پیشرفته جهان مورد قبول قرار گرفته است.

پدیدة زیست ردیابی به قرن نوزدهم یا زمانی که نپلاندر[1] (1866) از گیاه گلسنگ به عنوان یک شاخص برای بررسی اثرات آلودگی هوا استفاده نمود برمی‌گردد. سپس در سال‌های متمادی زیست ردیاب‌ها برای نشان دادن انباشتگی و پراکندگی اغلب آلاینده‌های محیط از جمله فلزات سنگین استفاده شده‌اند. خزه‌ها، گلسنگ‌ها، تنه درختان، و حلقه‌های آنها و برگ‌های گیاهان عالی قادرند به عنوان زیست ردیاب مورد استفاده قرار گیرند.زیست ردیابها در حقیقت زیست انباشگر[2] نیز هستند. برخی از گونه‌های گیاهی قادرند آلاینده‌های هوا را در بافت‌های خود انباشته کنند بدون این که واکنش قابل ملاحظه‌ای نشان دهند، بنابراین تجزیة بافت‌های این گیاهان، تخمین غلظت آلاینده‌های هوا را امکان پذیر می‌سازد.

زیست انباشتگرها نه تنها برای اندازه‌گیری انباشتگی فلزات سنگین، بلکه برای اندازه‌گیری هسته‌های پرتوساز، هیدروکربن‌های معطّر چند حلقه‌ای، دی‌اکسین‌ها و انواع ذرات گرد و غبار و گاز در هوا نیز استفاده می‌شوند.

به طور کلی انباشتگی فلزات سنگین در گیاهان نشان دهنده مقدار نسبی و پراکندگی آنها در محیط زیست است. اما تجزیه و تحلیل نتایج به دلیل تاثیر عوامل مختلف پیچیده و دشوار است.



[1]- Neplander

1- Bioaccumulators

نویسنده : حسین امینی ; ساعت ۳:٠٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/٥/۱٦
comment نظرات () لینک